Kalavien shahrining eng gavjum hududlaridan birida Elian ismli o‘n sakkiz yoshli yigit yashardi. U shahardagi 12-sonli maktabning eng iqtidorli o‘quvchilaridan biri edi. O‘qituvchilar uni bilimdonligi, tez fikrlashi va darslarni a'lo darajada o‘zlashtirishi uchun yaxshi ko‘rishardi. Ayniqsa, adabiyot va tarix fanlariga qiziqishi kuchli edi. U oddiy darsliklar bilan cheklanib qolmas, bo‘sh vaqtida turli romanlar, tarixiy asarlar va mumtoz adabiyot namunalarini mutolaa qilardi.
Elian tashqi ko‘rinishidan ham tengdoshlari orasida ajralib turardi. Uning bo‘yi baland, qaddi-qomati kelishgan, qalin va biroz to‘lqinsimon qora sochlari bor edi. To‘q jigarrang ko‘zlari doimo jiddiy boqardi. Qalin qoshlari va sokin nigohi unga o‘ziga xos salobat bag‘ishlardi. U kiyinishda ham didli edi. Maktab formasini ozoda tutar, oq ko‘ylagi va qora shimini doimo tartib bilan kiyardi.
Ammo Elianning hayotida hech kimga ko‘rsatishni istamaydigan boshqa bir tomoni ham bor edi.
U maktabda a'lochi, kutubxonada esa kitobxon bo‘lsa-da, maktabdan tashqarida butunlay boshqacha inson edi. O‘zidan kuchsizroq tengdoshlarini bezovta qilish, ulardan pul talab qilish, qarshilik ko‘rsatganlarini urish uning yomon odatlaridan biriga aylangandi. Uning yonida doimo bir nechta sheriklari yurardi. Ko‘pchilik bolalar u bilan duch kelmaslikka harakat qilishardi. Shunga qaramay, maktabdagi o‘qituvchilari uning bu qilmishlaridan deyarli bexabar edilar.
Elian shaxmat o‘ynashni, pianino musiqalarini tinglashni va eski kitoblarni yig‘ishni yaxshi ko‘rardi. Uning xonasida katta kitob javoni bo‘lib, unda turli tillardagi asarlar terib qo‘yilgandi. U kitob o‘qiyotganida atrofidagi hamma narsani unutardi. Ba'zan tun yarmigacha mutolaa qilardi.
O‘sha kuni ham darslar tugagach, Elian maktabdan chiqdi. Sheriklari uni birga yurishga chaqirishdi, ammo u bugun kutubxonaga borishini aytib, ularning taklifini rad etdi. Chunki anchadan beri o‘qishni rejalashtirgan yangi kitobini izlamoqchi edi.
U ko‘chalardan sokin qadamlar bilan yurib, shaharning markazidagi eski kutubxona tomon yo‘l oldi. Kuz shamoli daraxtlarning sarg‘aygan barglarini yo‘laklarga sochardi.
Elian kutubxona eshigini ochib ichkariga kirdi. U hali bu yerda hayotini o‘zgartirishi mumkin bo‘lgan inson bilan uchrashishini bilmasdi.
U insonning ismi Gulim edi...
Muallif yangi bob qoʻshganda u shu kitob sahifasida paydo boʻladi. Muallifga obuna boʻling — oʻtkazib yubormaysiz.
Izohlar
0