HikoyaErtalab. Seul universiteti.
Han Seo-yun universitet darvozasi oldida to‘xtab, binoga hayrat bilan qaradi.
Seo-yun: Voy, nihoyat keldim! Yangi hayot, yangi do‘stlar, yangi sarguzashtlar! 😍
Seo-yun: Bu yil men uchun unutilmas bo‘ladi!
U soatiga qaradi va birdan ko‘zlari kattalashdi.
Seo-yun: VOY! DARS BOSHLANISHIGA OZ QOLDI!
U qo‘lidagi qahvani mahkam ushlab, universitet ichiga yugurdi.
Seo-yun: Kech qolsam, birinchi kundanoq sharmanda bo‘laman!
U burilishdan yugurib o‘tayotganida, kim bilandir qattiq to‘qnashib ketdi.
ShALP!
Qahva notanish yigitning oppoq ko‘ylagiga to‘kildi.
Seo-yun: A-a-a! 😨
Yigit sekin pastga qaradi. Keyin sovuq nigohini Seo-yunga qaratdi.
Kang Min-jae: Ko‘zingga qarab yurishni bilmaysanmi?
Seo-yun: K-kechirasiz! Men ataylab qilganim yo‘q!
Min-jae: Buni ko‘rib turibman.
Seo-yun: Unda nega bunaqa qarayapsiz?! 😭
Min-jae: Chunki ko‘ylagimga qahva to‘kding.
Seo-yun ichida: Voy, buncha sovuq odam! Muzlatkichdan tushib kelganmi?!
Seo-yun: Yana bir bor uzr so‘rayman. Tozalash xarajatlarini to‘layman!
Min-jae: Kerak emas.
U ortiga o‘girilib, ketishga tushdi.
Seo-yun: Hey! Hech bo‘lmasa ismingizni ayting!
Min-jae: Bilishing shart emas.
Seo-yun: Nima?! Bunaqa odamlar ham bormi?!
Min-jae uzoqlashib ketdi.
Seo-yun: Uf! Birinchi kunimdayoq qanday odamga duch keldim-a!
U darsxonasini topib, eshikni ochdi. Ichkariga kirishi bilan o‘qituvchining ovozini eshitdi.
O‘qituvchi: Yaxshi, talabalar. Bugun yangi semestrni boshlaymiz. Yana bir talabamiz kechikib keldi, shekilli.
Seo-yun: Kechirasiz, ustoz!
U bo‘sh joy qidirib, orqa tomonga qaradi. Shu payt eshik yana ochildi.
Seo-yunning ko‘zlari katta ochildi.
Bu — haligi sovuqqon yigit edi!
O‘qituvchi: Kang Min-jae, keling. O‘z joyingizga o‘tiring.
Seo-yun ichida: YO‘G‘-E! U MENING GURUHIMDA O‘QIYDImi?!
Min-jae ham uni ko‘rib qoldi.
Min-jae: ...Yana senmi?
Seo-yun ichida: Universitetga kelganimga hali bir soat ham bo‘lmadi. Men nimani gunoh qildim?! 😭
Izohlar
0