SOXTA BAXT

Nega? Nega u menga xiyonat qilyapti? Axir biz

bir-birimizni sevib, oila qurmoqchi edik-ku! Hali to‘yimiz ham

bo‘lgani yo‘q. Nega unda meni qo‘rqitib uylanmoqchi? Hech

narsani tushunolmay qoldim.

Shu payt telefon jarangladi.

— Allo, qizim… Ali qamalib qoldi. Ertaga nima qilamiz?

Axir ertaga to‘y! — dedi bo‘lajak qaynonam yig‘lagan ovozda.

— Labbay, eshitaman. Nima bo‘ldi?

U menga bo‘lgan voqeani aytib berdi. Qo‘limdan telefon

tushib ketay dedi.

— O‘zingni bos, nima bo‘ldi? Tinchlikmi? — deb so‘radi

onam.

— Ona, Ali qamalib qolibdi. Qaynonam telefon qildi.

— Nima deyapsan? O‘ylab gapir! Axir ertaga to‘y bo‘lsa!

1

1— Bilmayman. Bir qizga zo‘ravonlik qilgani va u ariza

yozgani haqida aytishdi. Endi nima bo‘ladi? Biror narsa

qilinglar…

Mening oilam badavlat va obro‘li edi. Otam general bo‘lib

ishlardi. Ko‘p joyda uning gapi o‘tardi. Men esa oilamizning

yagona farzandi edim.

— Otamga ayting, ona. Hal qilsinlar. Axir ertaga to‘y-ku!

— Nega aynan shu yigit? — dedi onam. — Oddiy oilaning

bolasi ekaniga ham rozi bo‘ldik. Lekin hali turmush

qurmasdan senga xiyonat qilayotgan bo‘lsa, keyin nima

bo‘ladi?

— Kechiring, o‘g‘lim ataylab qilmadi. U bunday bola emas,

— deb uzr so‘radi Alining onasi.

Otam mening iltimosim uchun Alining ozodlikka chiqishiga

yordam berdi. Shuncha voqeadan keyin ham to‘yimiz bo‘lib

o‘tdi.

Men uy ishlariga o‘rganmagan qiz edim. Yangi xonadonda

esa ko‘p narsani boshidan o‘rganishimga to‘g‘ri keldi.

Kamsitishlar, qo‘pol muomala va og‘ir kunlar boshlandi.

Oradan ko‘p o‘tmay homilador bo‘ldim. Lekin xiyonatlar

to‘xtamadi.

Men uni sevardim. Uning oilasi uchun qo‘limdan

kelgancha harakat qilardim. Ba’zan o‘zimni bu uyda rafiqa

emas, xizmatkordek his qilardim. Tashqaridan qaraganda esa

hammasi joyidadek edi.

2

2Birinchi farzandimiz dunyoga keldi. O‘g‘limizga Eid deb

ism qo‘ydik. Uning kulgisi uyimizga quvonch olib kirgandek

bo‘ldi. Ammo qalbimdagi savollar hali ham javobsiz edi.

O‘g‘lim ikki yoshga to‘lganda yana homilador ekanimni

bildim. Shu paytlarda ham Alining xiyonatlari davom etdi. Bir

kuni hislarimni boshqarolmay, u bilan uchrashib yurgan qiz

bilan janjallashdim. Bu voqeadan keyin ham otam meni

himoya qilishga urinardi.

— Qizalog‘im, kel, ajrash. Sen bunday hayotga loyiq

emassan. Nega o‘zingni buncha qiynaysan? — dedi otam.

— Yo‘q, ota. Men uni sevaman. Menga boshqa odam ham,

sizning pullaringiz ham kerak emas. Nega tushunmaysiz?

Negadir Alisiz yashay olmaydigandek tuyulardi. Keyingi

farzandimiz qiz bo‘ldi. Unga Yasmina deb ism qo‘ydik.

Yillar o‘tdi. O‘g‘lim maktabga chiqdi. Odamlar bizning

oilamizga havas bilan qarashardi. Chiroyli uy, mashina,

farzandlar, tashqaridan ko‘rinadigan farovon hayot… Lekin

ular bilmagan bir haqiqat bor edi: ko‘rganlarining ko‘pi soxta

edi.

Sakkiz yil davomida bir uyda yashasak ham, o‘zimni yolg‘iz

his qildim. To‘yimiz, uyimiz, mashinamiz, ishimiz — ko‘p

narsaga otam yordam bergandi. Ammo men baxtni puldan

emas, muhabbatdan topaman deb o‘ylardim.

— Bo‘ldi, to‘ydim! — dedim bir kuni ko‘z yoshlarimni

tiyolmay. — Siz bilan yashab, umrimni xarob qildim. Nega

menga uylandingiz? Nega meni bunchalik qiynadingiz?

— Bo‘lganingni qil. Chidasang, shu hayot. Men seni

sevaman, yetmaydimi? Boshqa ayollarga qara, indamay

yashashyapti. Yoqmasa, ket. Sensiz ham yashayman.

3

3Shu so‘zlardan keyin ota uyimga qaytdim. Ajrashish

jarayoni boshlandi. Mol-mulk masalalari ham ko‘tarildi. Men

uchun esa eng og‘iri sakkiz yillik orzularimning parchalanishi

edi.

Bir kuni telefonim jiringladi.

— Allo, jonim, kechir.

— Kim bu?

— Men, Ali. Tanimayapsanmi?

— Begona raqam bo‘lgani uchun shunday dedim.

— Menga turmushga chiqmaganingda, seni hech kim

olmasdi, — dedi u achchiq ohangda.

— Men sizni sevaman. Noto‘g‘ri gapiryapsiz…

Qo‘ng‘iroq uzildi. Oradan ko‘p o‘tmay u uyimizga kelib,

meni chaqirdi. Men shoshilib tashqariga chiqdim. O‘sha kun

hayotimdagi eng qo‘rqinchli kunlardan biriga aylandi.

U meni majburan olib ketdi va qo‘rqitdi. Keyin qattiq

zo‘ravonlik qildi. Uyga qaytganimdan so‘ng ahvolim

og‘irlashib, hushimni yo‘qotdim. Ertasi kuni onam meni

shifoxonaga olib bordi.

Otam bu voqeadan g‘azablandi. Ammo men hanuz uni

jazolamasliklarini so‘rardim. O‘zim ham nega bunday

qilayotganimni tushunmasdim.

4

4Ko‘p vaqt o‘tmay hayotimga boshqa bir inson kirib keldi.

Avvaliga unga imkon berishni istamadim. Axir Ali mening

birinchi muhabbatim edi. Uni umrimning oxirigacha sevib

qolaman deb o‘ylardim.

Lekin yangi tanishim taslim bo‘lmadi. Vaqt o‘tishi bilan

men ham u bilan suhbatlashishga, uni yaxshiroq bilishga

qiziqa boshladim. Biz bir-birimizga yaqinlashdik.

U oilam va bolalarim bilan tanishdi. Ular ham uni yaxshi

qabul qilishdi. Ammo Ali bilan ajrashish jarayoni hali

tugamagan edi.

Oldimda qanday hayot kutayotganini bilmasdim. Faqat bir

narsani sezardim: ortimda qolgan sakkiz yil bilan xayrlashish

men o‘ylaganimdan ham qiyinroq edi.