HikoyaBa'zi uchrashuvlar ikki qalb bir-birini topishidan ancha oldin yulduzlarga yozib qo‘yiladi.
I. Laylo
Onamning bu gapiga javob bermadim. Men hayotimning qiziqarli bo‘lishini emas, shunchaki o‘zim istaganidek yashashni xohlardim.
O‘sha kuni tushdan keyin eski bog‘ga borishga qaror qildim. Bu bog‘ mening eng sevimli joyim edi. U yerda odamlar kam bo‘lardi, daraxtlar orasidan tushgan quyosh nurlari esa dunyoni go‘yo ertakdagidek ko‘rsatardi.
Men o‘sha kuni hayotimda nimadir o‘zgarishini bilmasdim.
Balki taqdir ham aynan shuni istagandir.
II. Kamron
Men uchun bahor boshqa fasllardan farq qilmasdi.
Otam doimo vaqtni bekorga sarflamaslik kerakligini ta'kidlar, kunlarim esa oilaviy majburiyatlar va bitmas-tuganmas suhbatlar bilan o‘tardi.
— Kamron, ertaga safarga tayyorgarlik ko‘rishing kerak, — dedi otam.
— Qayerga?
— Hozircha bu haqda gaplashishga erta. Ammo oilamiz uchun muhim ish.
Men indamadim.
Otamning qarorlari haqida bahslashishdan foyda yo‘qligini yaxshi bilardim. Shunga qaramay, o‘zim uchun hech qachon tanlamagan hayotimdan charchagandim.
O‘sha kuni otamning topshirig‘i bilan eski bog‘ yonidan o‘tishim kerak edi.
Ot minishni sekinlashtirdim. Bog‘ning katta darvozasi ochiq edi. Daraxtlar orasidan kimningdir kitob o‘qiyotganini ko‘rdim.
Bu oddiy manzara edi.
Ammo negadir nigohim undan uzilmadi.
Muallif yangi bob qoʻshganda u shu kitob sahifasida paydo boʻladi. Muallifga obuna boʻling — oʻtkazib yubormaysiz.
Izohlar
0