HikoyaMen doimgi kunimni yashayotgan edim qahraton qish meni ertaga tugʻulgan kunim men baxtli edim shunki faqat tugʻulgan kunimdagina hohlagan joyimga borishimni aytishardi va buni doim eslab qolganman lekin eng achinarlisi shundaki men uydan chiqishni hohlasam yolgʻiz chiqishimni aytishardi...
Bu men doim yolgʻiz bolganimni anglatardi.
Lekin men doim usha kunni kutardim chunki agar men yolgʻiz bolsam hech kim menga hoʻjayinlik qilmaydi!! Dep ozimni ovutardim va 15 yoshga tolganimda bir qushchani yoqtirib qoldim va tugʻulgan kunimda unga ovqat berdim lekin ertasi kuni u yoqolganini payqadim va qidirdim onam menga ovqat qilgandi men homush bolib uyga kirdim...
Va ne koʻz bilan korayki usha qush..men yigʻlam sirab onamga bu sizni ishingizmi?? Dep baqirdim onam:
-haligi...men qizim...degancha ortimdan qoldilar
Men honamga qamalib oldim va 2 kun tuz tortmadim...
Shunda tushunib yetdim aslida onam meni qamab qoymagan ozimdan nafratlanib qomalib olganman va onam oldiga chiqib soʻradim ona kechagi qush...
Uni bir doʻstim menga goʻshtidan olib kelgandi dedi...
Shu payt men ovqat bergan qush oynamizni taqillatardi men yigʻladim va kotta bolmagunimcha aybimni yoq dep hisoblagan ekanman onamdan uzur soʻradim va biz yana baxtli edik.
Izohlar
0